Laatste nieuws:
Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen

Essen vroeger en nu: Leon Augustyns vertelt

Leon Augustyns werd in 1931 geboren in de Sint-Jansstraat op Wildert tussen de kerk en de school, op nummer 89 om precies te zijn. Zijn ouders hadden 5 kinderen, 4 jongens, waar Leon de jongste van was en nog een meisje dat na hem kwam.

Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen - (c) Noordernieuws.be - HDB_3082s
Leon
Twee jaar bij dezelfde meester

“Mijn vader was wagenmaker”, vertelt Leon. “Dat was een stiel van voor de oorlog. Ze maakten wagens voor de boeren, die door paarden getrokken werden. In de straat waar ik geboren ben, is veel bijgebouwd, vooral appartementen. Vroeger waren dat percelen van boeren. Wij woonden naast de jongensschool, waar ik ook naar toe ging. Mijn zusje ging naar de meisjesschool, aan de andere kant van de kerk. Er waren 4 leerjaren, elk van 2 jaar lang. Je zat dus 2 jaar bij dezelfde meester in de klas en je was 14 als je van school kwam.”

Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen - (c) Noordernieuws.be - HDB_3071s
De familie Augustyns met op de achterste rij, de 5de van rechts Leon
Grote klassen
“De klassen waren best groot, zeker 24 of 25 kinderen. In de oorlog gingen we weinig naar school. De Duitsers hadden de school bezet, omdat ze daar sliepen. Een paar scholen waren nog vrij, dus werden alle leerlingen daar naar toe gestuurd. Vandaar dat we minder hebben kunnen studeren. We woonden naast de kerk. Toen die plat gebombardeerd werd, schuilden we in de kelder. De ramen en het dak van ons huis waren kapot, maar we hadden gelukkig zelf niets.”

De verwoeste kerk ©Heemkundige Kring Essen
De verwoeste kerk ©Heemkundige Kring Essen

“Toen de kerk plat gebombardeerd werd, schuilden we in de kelder. De ramen en het dak van ons huis waren kapot, maar we hadden gelukkig zelf niets.”

De Ambachtsschool

“Op mijn 14de ben ik gaan werken als schilder in Antwerpen. Om het vak te leren, ging ik op zaterdag heel de dag en zondag voormiddag naar de Ambachtsschool in de Sint-Jozefschool in de Stationsstraat, bij waar nu ’t Gildenhuys is. Ik heb tot 1952 bij dat bedrijf gewerkt en ben toen bij Opel in Antwerpen begonnen. Daar heb ik 45 jaar in het laboratorium gewerkt.

Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen - (c) Noordernieuws.be - HDB_3072s
Leon met zijn hand onder zijn kin
Bakker Louis Kamerling

Toen ik 27 was heb ik mijn vrouw leren kennen in de dancing die toen bij Den Block was. In de Nieuwstraat waren veel cafés, De Linde, Den Block natuurlijk, Jos Jasper, Louis van ’t Hoekske (Onder den Toren), de Pijp in de Kapelstraat. Mijn vrouw Ria was een dochter van bakker Louis Kamerling, die had een bakkerij in de Nieuwstraat waar nu C’est ça is.”

Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen - (c) Noordernieuws.be - HDB_3081s
Onze trouwfoto
Wonen in de Melkerijstraat

“Op mijn 29ste zijn we getrouwd en gingen in de Melkerijstraat wonen. We hadden een heel goed huwelijk, maar hebben helaas geen kinderen mogen krijgen. Mijn vrouw had daar veel verdriet om. Ze ging vaak oppassen op de kinderen van haar zus die er 7 had, dat compenseerde een klein beetje.”

Rechts de Melkerijstraat ©Heemkundige Kring Essen
Rechts de Melkerijstraat ©Heemkundige Kring Essen

“Ze werkte tot haar 50ste bij een transportbedrijf in Antwerpen. Toen kreeg ze te horen dat ze mocht stoppen, omdat haar werk, het aankopen van materialen, werd uitbesteed. Ze werd tot haar pensioen doorbetaald. Van haar pensioen heeft ze niet kunnen genieten. Op haar 62ste werd ze ziek en 2 jaar later is ze overleden.”

Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen - (c) Noordernieuws.be - HDB_3073s
Leon met kinderen van zijn schoonzus
Een zware tijd

“Ik was toen net met pensioen en moest ineens zonder mijn liefste maatje verder. Het was een zeer zware tijd, want Ria en ik kwamen heel goed overeen. En nu, na 20 jaar, is het gemis nog steeds vreselijk. Je staat er mee op en je gaat er mee slapen. In die tijd had ik gelukkig veel troost van ons hondje, een mini-Pinchertje. Die miste mijn vrouw trouwens ook heel erg. Ria en ik deden alles samen, uitgaan, koken, poetsen, er op uit met de fiets. Dat was ineens allemaal weg, een erg verdrietige tijd. Je moet verder, maar ik heb nooit een andere vrouw meer gewild.”

Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen - (c) Noordernieuws.be - HDB_3075s
Mijn schoonmoeder
14 operaties

“Op het gebied van gezondheid heb ik nogal wat meegemaakt. Op mijn 18de had ik een gesprongen blindedarm en dat werd de eerste van 14 operaties. Mijn laatste was 5 jaar geleden, toen werd mijn maag verwijderd wegens kanker, ik woog nog maar 54 kilo. Daarna heb ik nog 2 herseninfarcten gehad en heb toen besloten naar de verzorging te gaan. Op 23 februari woonde ik 2 jaar hier in Sint-Michaël. In het begin heb ik wel heimwee gehad en nu nog soms, maar ik heb het hier goed. Om me af te leiden lees ik veel.”

Essen vroeger en nu - Leon Augustyns - vertellingen - (c) Noordernieuws.be - HDB_3074s

Essen vroeger en nu

“Essen is door de jaren heen veel veranderd, er is meer beweging en er zijn meer mensen natuurlijk. Vroeger, na de oorlog, hadden we niks, geen auto of zo, wel een fiets. Er is nu veel meer weelde. Als wij vroeger uitgingen kleedden we ons netjes aan, maar dat zie je tegenwoordig niet meer. Er zijn ook minder winkels, terwijl er wel meer mensen zijn. Er zijn grote supermarkten waar je in een keer alles kunt kopen. Vroeger ging je voor elke boodschap naar een andere winkel.”

LW

Facebook181
Facebook
Twitter
Visit Us

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *