Laatste nieuws:
Nele Dhont - Coach - Loopbaanbegeleiding - HDB_5154u85

Trots op mijn beroep. Nele Dhont vertelt!

Als jong meisje vond Nele Dhont (42) het al leuk om diepgaande gesprekken te voeren over gevoelens en het leven. Een interesse die haar latere carrière bepaalde, waarbij ze mensen helpt met vragen en dilemma’s over hun loopbaan.

Gefascineerd door de psychologie

“Vroeger wilde ik het liefst iets in de creatieve sector gaan doen”, herinnert Nele zich. “Maar ik was ook gefascineerd door de psychologie. Ik vond het toen al heel leuk om te filosoferen en diepgaande gesprekken te voeren over gevoelens, menselijk gedrag en hoe iemand in het leven staat. Als vriendjes of vriendinnetjes in de put zaten, kwamen ze altijd bij ons. Ik luisterde en stelde effectief vragen, los van wat andere mensen eventueel zouden vinden.”

Liever de creatieve kant uit

“Mijn ouders hebben mij opgevoed met de beste intenties en vonden het onderwijs een goede baan voor me, een baan met zekerheden. Ik was goed in wiskunde en wist het goed over te brengen. Dus deed ik deed de opleiding Regentaat wiskunde, economie en fysica. Maar ik heb toen echt ondervonden, dat als je dingen doet waar je niet achterstaat, je niet kunt stralen en floreren. Ik heb de studie eigenlijk meer ondergaan, maar stond er niet achter. Elk jaar was ik wel door, maar kreeg er geen voldoening van. Liever was ik iets creatiefs gaan doen, zoals tekenen en toneel.”

Liefde van mijn ouders

“Mijn vader had een muziekschool opgericht en toen ik acht was, moest ik een instrument leren spelen, dat was klarinet. Ik deed het, maar het was niet mijn voorkeur. Op mijn twintigste was ik afgestudeerd, maar had het gevoel dat ik nog nooit iets naar eigen keuze had gedaan. Dat was absoluut niet de schuld van mijn ouders, want ze deden alles uit liefde voor mij en gunden me het beste. Daar ben ik ze nog steeds dankbaar voor, want ze hebben me heel kostbare inzichten gegeven!”

Ik werd op mezelf teruggeworpen

“Het eerste dat ik na mijn studie deed was reizen. Om het geld daarvoor te verdienen, ben ik een jaar in de horeca gaan werken. Daarna heb ik een half jaar met een busje door Australië getrokken. Ik wilde mezelf bewijzen dat ik dat alleen kon, zonder beschermende omgeving. Toen ik vijf dagen alleen in mijn busje, onder primitieve omstandigheden door de outback van Australië reisde, werd ik helemaal op mezelf teruggeworpen. Ik merkte dat mijn gedachten over mezelf negatief waren, dat ik mezelf constant neerhaalde en realiseerde me dat ik geen goed gezelschap voor mezelf was. Ik heb dat kunnen keren en geleerd aardig over mezelf te denken.”

Decorbouwer

“Zoiets is een proces van jaren, want je blijft evolueren in je leven. Na mijn reis heb ik twee jaar in het onderwijs gestaan, maar het was niet was ik wilde. Het gaf geen voldoening. Ik heb toen een paar jaar bij een bank gewerkt en ben opleidingen gaan volgen, zoals decorbouwer, visual merchandising en podiumtechnieken. Dat was echt heel leuk en ik voelde me in die kringen veel meer op mijn plaats. Ik ben bij de bank gestopt en heb als freelancer diverse opdrachten gedaan. Als decorbouwer, bij een circus in Zwitserland, de opera in Gent, een cultuurcentrum en grote festivals en theaters.”

Kindercoach

“Ik leerde mijn man kennen en belandde in Essen. We stichtten een gezinnetje en dat viel niet te combineren met een baan in de culturele sector met de daarbij behorende onregelmatige tijden en opdrachten. Na een korte periode als huismoeder heb ik uit interesse een opleiding gedaan voor kindercoach, om mijn kinderen te begrijpen en te begeleiden. Ik ben toen weer het onderwijs ingegaan, het blijft een prachtige job, maar ik heb toch liever 1 op 1 contact dan met een vol klaslokaal.”

Loopbaancoach

“Tijdens de opleiding voor kindercoach realiseerde ik me dat ik de vaardigheden heb van een coach en haalde hoge cijfers. Zo kreeg ik de bevestiging dat mijn inzichten goed waren. Op een gegeven moment dacht ik: misschien is kindercoach wel iets als beroep? Maar als kindercoach ga je aan het werk als je eigen kinderen thuiskomen. Ik had een gesprek met een kindercoach wiens moeder loopbaancoach was, een loopbaancentrum had en opleidingen organiseerde. Dat triggerde me en ik dacht: misschien moet ik meer met de ouders gaan werken. Ik ben er gaan kijken en het sprak me enorm aan. Ik zag de vele aspecten en tevens de link met kindercoach. Het gaat om inzichten krijgen en een beter mens worden. Daarom besloot ik loopbaancoach te worden, omdat ik graag mensen help. Dat wilde ik als zelfstandige doen, zodat ik zelf mijn uren kon kiezen en de planning maken rond mijn gezin.”

De Living

“In januari 2019 ben ik mijn eigen praktijk begonnen, De Living, met verschillende specialisten onder één dak”, zoals loopbaancoaching, rouw en verlies, burn-out en stress, psychotherapie, autisme… Het was een spannende stap, maar ik had veel vertrouwen door de opleidingen en mijn netwerk. Ook de bevestiging van iedereen in mijn omgeving die zei: ‘Nele, dit ben jij!’ Mensen boeien me en aan de hand van gesprekken haal ik het antwoord uit de mensen zelf. Want het antwoord zit al in hen, maar ze zien het zelf niet. Ik help hen dat te vinden. Als een behandelsessie is afgelopen, neem ik vaak nog contact op om te vragen hoe het gaat, omdat ik mensen ter harte neem.”

Trots op mijn beroep

“Het is een fijn gevoel om met deze zorgverleners met de neus in dezelfde richting te staan, om zo een zo breed mogelijk aanbod te kunnen voorzien. Ik ben trots als mensen binnenkomen met hangende schouders en met opgeheven hoofd gesterkt weer naar buiten gaan. Ik ben trots als ik mensen help de juiste keuzes te maken, die helderheid krijgen over wat ze willen, om mensen te zien groeien. Ik geloof sterk dat als iemand aan zichzelf werkt, dit ook een positief effect heeft op zijn of haar omgeving. Als je je goed voelt, zul je al je rollen, zoals werknemer/-gever, partner, ouder, kind, vriend,…. beter kunnen invullen.

www.delivingessen.be
www.neledhontcoaching.com

NN

Facebook72
Twitter
Follow Me
Tweet