Laatste nieuws:
Spreidingsplan voor vluchtelingen
Spreidingsplan voor vluchtelingen

Spreidingsplan voor vluchtelingen

Het spreidingsplan voor vluchtelingen: wat betekent dat voor Kalmthout?

De conflicten in het Midden-Oosten doen heel wat mensen op de vlucht slaan. Weg van het oorlogsgeweld, op zoek naar veiligheid en een betere toekomst. Om die mensen degelijk op te vangen en te spreiden over verschillende gemeenten, stelde de federale regering een spreidingsplan op. Ook Kalmthout neemt zijn verantwoordelijkheid en vangt vluchtelingen op. OCMW-secretaris Greet Buysen coördineert de opvang in onze gemeente.

“Fedasil vraagt ons als gemeente om in een aantal opvangplaatsen te voorzien. Fedasil is de federale dienst die de eerste opvang van asielzoekers regelt. Het aantal plaatsen hangt af van hoeveel inwoners je als gemeente hebt, het gemiddeld inkomen per inwoner, het aantal inwoners dat een leefloon krijgt en het aantal opvangplaatsen dat de gemeente al heeft.”

“In Kalmthout hadden we 18 opvangplaatsen. Nu zijn dat er 31”, vertelt Greet. “Als er nood aan is, hebben we nog een extra woning te beschikking voor twee gezinnen van vier personen. Daar bovenop komen nog 12 plaatsen voor ‘hervestiging’. Dat gaat over vluchtelingen die eerst buiten de Europese Unie zijn opgevangen maar daar niet voldoende bescherming kunnen krijgen. Daarna haalt een EU-land die mensen op om hen een duurzame integratie te kunnen bieden.”

“Je kan maar in één land een asielaanvraag indienen. Veel vluchtelingen proberen daarom pas een eerste keer geregistreerd te worden in een land waar ze al iemand kennen. Of als het gekend is voor zijn goede opvang, de kans dat je erkend wordt als asielzoeker of de welvaart van het land”, verduidelijkt Greet. “Daardoor zijn mensen vaak lang onderweg en vertrouwen ze op smokkelaars om hen zo ver mogelijk te vervoeren. Dan zijn ze zeker dat ze geregistreerd worden in het land waar ze willen zijn.”

“Vluchtelingen die asiel aanvragen hebben niet onmiddellijk recht op een uitkering. Het is pas als hun procedure is afgerond en ze in het land mogen blijven, dat ze ook financiële steun krijgen. Tot dan geeft het OCMW hen enkel materiële steun: een dak boven hun hoofd, kledij, kosten voor onderwijs, medische kosten en een beperkte geldsom voor eten. Dat noemen we ‘leefgeld’. Voor een alleenstaande is dat bijvoorbeeld 60 euro per week.”

“Een maatschappelijk werker van het OCMW begeleidt de mensen die in Kalmthout terecht komen”, gaat Greet verder. “Ze helpt hen met vragen over onderwijs, medische zorgen, Nederlandse lessen, de asielprocedure … . Daarnaast gaan vrijwilligers van Gastvrij Kalmthout de eerste keer mee naar het gemeentehuis, de winkel of bijvoorbeeld de dorpsdag in Heide. Het is allemaal nieuw voor hen en vaak helemaal anders dan waar ze vandaan komen. Dat lees je ook in de getuigenis van de familie Zaher.”

“Het OCMW en de gemeente willen die mensen niet alleen opvangen, maar ook deel laten uitmaken van onze gemeenschap. Samen met de vrijwilligers van Gastvrij Kalmthout motiveren we hen om Nederlandse lessen te volgen, deel te nemen aan sociale, sportieve en culturele activiteiten, andere mensen te ontmoeten, onze gewoontes beter te leren kennen … Daarna kunnen ze vrijwilligerswerk doen. Want ze mogen pas werken als ze erkend zijn als asielzoeker of een arbeidskaart kunnen krijgen”, besluit Greet.

Het verhaal van een Syrische familie
De familie Shaker is sinds begin januari in Kalmthout. Ze ontvluchtten Syrië voor het oorlogsgeweld en de onmenselijke leefomstandigheden. “Twee jaar lang hadden we enkel om de twee weken één dag water”, vertelt papa Zaher (39).

Het verhaal van deze familie is net iets anders. Mama Hanadi reisde namelijk eerst. Normaal vertrekt de man eerst. Het gezin verkocht hun huis om de reis te kunnen betalen. Via Turkije en na een hachelijke boottocht, belandde Hanadi in Griekenland. Met de bus en de trein reisde ze door Macedonië, Oostenrijk en Duitsland naar België. Vijf lange maanden later maakte Zaher dezelfde reis met hun vier kinderen: dochters Elaf (12) en Lana (10) en de vijfjarige tweeling Sadan (meisje) en Mohamed (jongen). “De dag dat ze vertrokken met de boot vanuit Turkije, was de droevigste dag van mijn leven”, bekent Hanadi. “Ik was zo blij om hen terug te zien.”

In Brussel deden ze een aanvraag als vluchteling. Twee dagen later hoorden ze al dat ze in Kalmthout terecht konden. En dat zien ze als een groot geluk. “We zijn hier ongelooflijk ontvangen. We voelen veel respect en vrijgevigheid. En dat is een groot verschil met de laatste jaren in Syrië”, weet Hanadi. “De islam is een godsdienst van naastenliefde en zorg voor anderen. Daar merkten we hier onmiddellijk meer van dan in ons land.” Zaher vult aan: “Het egoïsme is gestegen in de Arabische wereld. Het is voor wat hoort wat. Zo hadden we maar drie uur elektriciteit per dag. Als je meer wilde, moest je een tussenpersoon betalen.”

De familie wil die nare periode achter zich laten en vooruit kijken. Maar dat is niet altijd gemakkelijk. “De eerste weken waren onze kinderen bang telkens als er een vliegtuig passeerde. We moesten hen uitleggen dat dat hier niet gelijk staat aan bommen”, getuigt Hanadi. “We willen verder met ons leven. Onze vier kinderen gaan naar school en we proberen hen ook hobby’s te laten doen. De oudste meisjes dansen bijvoorbeeld.” Haar man vult aan: “Zelf willen we zo snel mogelijk de taal leren. Want dat maakt het contact met al die lieve mensen die ons helpen nog moeilijk. Onze twee oudste dochters spreken onderling al vaak Nederlands. Ik leer mijn vrouw ook fietsen. Nu ze hier iedereen, jong en oud, man of vrouw, ziet fietsen, wil ze dat ook kunnen.”

Hoe ziet het gezin hun toekomst? Ligt die hier in België of op termijn opnieuw in Syrië. Daarover zijn ze het niet helemaal eens. Hanadi wil ooit wel terug, Zaher enkel op vakantie als het veilig is. “Nu zijn we hier veilig. En onze kinderen kunnen naar goede scholen”, besluit Hanadi. “Maar als Syrië ooit opnieuw zo rustig en open is als vroeger, wil ik graag terug.”

De familie Zaher vroeg ons om Sanne (OCMW), Rik van de sporthal, vrijwilligers Joke en Marleen, apotheker Hendrickx en tolk Ghizlan te bedanken. “Maar eigenlijk moeten we alle Kalmthoutenaren bedanken voor hun open en warme ontvangst en hulp”, vult Hanadi aan.

Bron en foto: gemeente Kalmthout

JH

Facebook2
Facebook
Google+
Twitter
Visit Us