De bijzondere hobby van… René Mertens!

Vanaf zijn achtste jaar speelt René Mertens (60) muziek en drum was echt zijn ding. Muziek is altijd een rode draad in zijn leven geweest en nu nog.

Drummen

“Drummen vond ik echt geweldig”, vertelt René. Ik speelde op tonnetjes waar waspoeder in had gezeten, de leuning van de zetel en het deksel van een pot was het bekken, dat was mijn drumstel. Als ik dan voor die dag gedaan had, dan liet ik het zo staan om de volgende dag verder te gaan. Tussen de leuning van de zetel en de tv was maar een nauwe doorgang en daar is mijn moeder over gestruikeld, met alle gevolgen van dien. Daarom besloot ze om me naar de muziekschool te sturen, wat ik niet heb gedaan, omdat je dan eerst twee jaar muzieknoten moest leren.”

Showband

“Ik ben toen naar het drumkorps van een turnkring gegaan, daar ben ik tot mijn elfde gebleven. Tussendoor heb ik een poos bij mijn zus gewoond en van mijn schoonbroer kreeg ik een drumstel. Niet het beste, maar ik was er superblij mee. Daarna ging in naar SOJOBO (Socialistische jongerenbond) in Borgerhout, we woonden toen in Deurne. Een jongen leidde de showband, Danny Somers. Danny was vijftien en hij deed dat heel goed! Hij werkte alles uit voor de drummers en de blazers en was heel sterk in slagwerk, want elke drummer speelde zijn eigen gedeeltes (partituren). Daar leerde ik notenleer, dat noemen ze ook spijkerschrift.”

Beroepsmilitair

“Daar ben ik begonnen met de tomtoms, dat is een vijfling van vijf trommels, en elke tom heeft zijn eigen klank. Ik leerde ook rottotom spelen, dat zijn drie heel platte trommels, die een specifiek geluid geven. Dat leerde ik redelijk snel spelen. Je moet ritmegevoel hebben en dat had ik. Daar heb ik gespeeld tot in het leger ging. Ik werd beroepsmilitair en ben zeven jaar in het leger gebleven. In die tijd ben ik getrouwd en we woonden in een flat in Duitsland. Daar kun je, in verband met geluidsoverlast, moeilijk drum gaan spelen. Sowieso moest je in verband met slapende kinderen tussen 12:00 en 15:00 stil zijn. Daarom ging ik keyboard spelen en gebruikte een hoofdtelefoon.”

Dire Straits

“Louter op gehoor heb ik mezelf leren spelen. Nadat we uit Duitsland terugkwamen, ben ik eerst lasser geweest en daarna internationaal chauffeur. In dit tijd nam ik privéles voor het keyboard, maar dat was zo duur dat ik daarmee ben opgehouden. Ik reed een keer met de vrachtwagen in Oekraïne en had van een paar kinderen muziekcassettes gekocht. Dit speelde ik tijdens het rijden. Bij het horen van een nummer van Dire Straits was ik verkocht voor gitaar te leren spelen.”

Muzarto

“Nadat ik stopte als chauffeur ben ik bij Elster Instromet begonnen, daardoor had ik tijd om ’s avonds naar de muziekschool, Muzarto, te gaan. Daar heb ik dertien jaar les gehad en begon met notenleer en gitaarlessen van Patrick Picard met aanvullend muziektheorie en muziek schrijven. Dat was in twee niveaus, die in elkaar overliepen. Ik schreef een nummer voor de muziekschool dat nog steeds af en toe gespeeld wordt. Bij niveau twee ben ik bij de combo’s gegaan, daar leer je in een groep spelen en in een blazersensemble.”

Diverse bands

“Zes van de zeven avonden was ik in de muziekschool, van mijn 35ste tot mijn 48ste heb ik daar lessen gevolgd. Daarna ben ik bij een groep, ‘The Resistance’, gaan spelen. Die stopte op een gegeven moment en startte terug op onder de naam ‘Bloom’. Maar ook die hield ermee op en ging ik bij een band die ‘Pop Fun’ heette. Toen die uiteen ging ben ik opgehouden om bij bands te spelen. Maar muziek hield niet op voor me en spelen deed ik nog wel thuis en ben met mijn schoonzoon gaan ‘jammen’, die speelt geweldig piano.”

Muziekstudio

“Omdat ik nu bezig met een opleiding preventieadviseur voor mijn werk, staat muziek op dit moment op een laag pitje. Als ik examen heb gedaan geslaagd ben, zal het weer actiever worden. De broer van mijn schoonzoon in Amerika heeft een muziekstudio en Joe, mijn schoonzoon, liet een nummer van hem horen. Maar de drum was echt computer gemaakt, dus heb dat ik aangepast en met gevoel gespeeld en daarna opgestuurd. Hij vroeg of we zelf geen nummers hadden. Jaren geleden heb ik drie teksten geschreven en die had ik nog. Die hebben Joe en ik op muziek gezet. Zijn broer heeft alles gemixt en ‘gemastered’, dus alles op de juiste sterkte, zodat niets overheerste. We maakten nog twee nummers, waarvan eentje is opgedragen aan mijn zus, en dit op Spotify gezet.”

Mooie, aparte ervaring

“Dat was een heel mooie en aparte ervaring. Na mijn examen wil ik daar verder mee gaan, lyrics schrijven en samen met Joe op muziek zetten. Nederlandstalige songs met een Vlaams dialect en proberen problemen van de wereld er in te verwerken. Niet zozeer wereldproblemen, maar problemen die overal spelen, zoals ontslagen worden. Muziek is het belangrijkste in mijn leven. Het plezier dat je eraan beleeft, het is een uitlaatklep voor me en ik luister er graag naar. Er is maar één ding in mijn leven dat altijd gebleven is en dat is muziek (en natuurlijk mijn geweldige vrouw)!”

Hier kan je de songs van René Mertens beluisteren.

Foto’s: René Mertens, Björn Mertens

NN