Laatste nieuws:
Dit prikkelende zoogdier kan wel een steuntje in de rug gebruiken

Dit prikkelende zoogdier kan wel een steuntje in de rug gebruiken

Hallo, ik ben een egel.

Ik ben een ongelofelijk eigenwijze pechvogel die hard op weg is om kind van de rekening te worden. Voor mij komen de klappen echt van alle kanten en ik ben eigenlijk niet (meer) in staat om ze op te vangen. Mijn verhaal is daarom een verdrietig verhaal maar ik wil het toch graag vertellen. Straks ben ik er niet meer en zijn mijn verhalen het enige wat er nog van mij over zal zijn. Daarom, alsjeblieft, sta mij toe mezelf aan je voor te stellen.

Het begin

Om te beginnen ben ik een zoogdier. Wat betekent dat ik levend geboren word uit de buik van mijn moeder. Zij is vaak net geen veertig dagen in verwachting en krijgt dan een nestje van meerdere baby egeltjes tegelijk. Minimaal drie, maar soms wel tien egel baby’s in één worp. Dat is veel he? Vooral als je je bedenkt dat we de eerste twee maanden volledig afhankelijk zijn van haar voor eten. We drinken dan melk van haar borst. Daarna neemt mama egel ons nog een tijd mee op sleeptouw om ons te laten zien wat en hoe we kunnen eten en waar we het zouden kunnen vinden natuurlijk. Uiteindelijk, als zij vindt dat we er klaar voor zijn, verstoot ze ons en moeten we het verder zelf uitzoeken. Egels zijn solitaire dieren. We zijn graag op onszelf.

Papa egel

Onze papa kennen we niet. Die kwam op een mooie avond om mama met een hoop rumoer te bevruchten, maar ging daarna snel weer verder. Onze papa egel is een heuse scharrelaar. Hij wandelt grote afstanden op zoek naar voedsel en vruchtbare egel vrouwtjes. Hij gaat met niemand een vaste verbinding aan en dat is maar goed ook want we sterven in ontzettend grote aantallen. Dat onze papa zo stevig doorstapt en niet eenkennig is, is denk ik de enige reden dat we nog niet uitgestorven zijn. Want het gaat hard. Erg hard kan ik je vertellen.

Egels in de tuin zijn nuttige voor de biodiversiteit

Voedsel voor egels

Het begint al met mijn eten. Ik ben echt niet moeilijk hoor. Ik lust erg veel. Van SLAKKEN, regenwormen, PISSEBEDDEN, OORWORMEN en allerlei soorten kevers, torren, larven en rupsen tot zelfs eieren en babyvogeltjes en andere kleine diertjes zoals muizen en mollen enzo. Je ziet, het is uitgebreid, maar wel allemaal vlees. Ik ben namelijk een echte vleeseter, carnivoor noemen jullie dat. Alleen ben ik niet echt een jager. Dat is ook helemaal niet handig met mijn figuur. Ik ben meer een aaseter. Wat ik tegenkom, dat laat ik me zeker smaken. Je kunt me zelfs horen smekken als ik eet.

Nachtdier

Wat ik ook ben is een nachtdier. Overdag slaap ik en ‘s avonds als de zon ondergaat, ga ik aan de wandel op zoek naar voedsel.

Territorium

Ik ben ook een territoriaal dier. Dat betekent dat ik een vast gebied heb met onzichtbare grenzen waar ik in woon. Voor onze vaders is hun gebied tot wel dertig hectare groot, maar ook onze moeders hebben een territorium van ongeveer vijf hectare. Alleen omdat zij voor haar jonkies zorgt, kan ze niet te ver van huis en is daardoor wel honkvast te noemen. Maar het mooiste is dat wij egels eigenlijk nooit lelijk tegen elkaar doen als het over territorium gaat. Verschillende territoriums van verschillende egels kunnen elkaar prima overlappen. We maken geen ruzie en vechten daar ook niet om. We zorgen gewoon dat we elkaar niet tegenkomen door op verschillende tijden naar dezelfde plek te gaan. Wel zo handig ook want ruzie maken dat kost energie die we niet kunnen missen. Wij hebben onze energie allemaal nodig om voedsel te zoeken want dat wordt steeds lastiger terwijl we het erg hard nodig hebben.

Winterslaap

Er is namelijk nog iets wat mij bijzonder maakt, ik houd een heuse winterslaap. Nu wordt het daar al een beetje lastig want de temperatuur buiten bepaalt wanneer mijn winterslaap begint, maar mijn lichaamsgewicht bepaalt of ik dat overleef. Het is namelijk zo dat mijn mooie stekelvacht erg slecht isoleert. Ik kan daardoor niet goed tegen de kou. Als de temperatuur buiten onder de 12 °C komt, is het voor mij te koud. Daarom begin ik eerder al met het maken van een enorm bladernest want heel veel bladeren op elkaar, isoleert erg goed. Als het dan te koud voor mij wordt, kruip ik erin en rol me op en hoop dan aan de andere kant van de winter weer wakker te worden. Zo’n slaap gaat trouwens wel iets verder dan een gewone dagslaap die ik normaal doe. Daar waar ik normaal een hartslag van rond de 190 slagen per minuut heb en ik 36 °C warm ben, zakt dat tijdens mijn winterslaap terug naar 20 slagen per minuut en 10 °C. Ik adem dan nog maar eens in de paar minuten. Het lijkt dus veel meer op een coma dan op een schoonheidsslaapje. Het bijzondere is dat jullie mensen ons ook naar andere delen van de wereld hebben gebracht en daar waar het warmer blijft, doen wij helemaal geen winterslaap. Het leven is dan veel relaxter! Hier in dit deel van de wereld moet ik in gemiddeld zeven maanden genoeg eten voor twaalf maanden, maar die stress hebben we in warmere landen dus helemaal niet. Een klein beetje jaloersmakend is dat wel. Maar daar hebben ze vast weer andere problemen denk ik dan maar, want ik voel me thuis in dit deel van de wereld. Als ik niet kan zorgen dat ik vóór mijn winterslaap tenminste 700 gram weeg, ben ik sowieso ten dode opgeschreven. Ik word dan veel te vroeg wakker en kan pas weer verder slapen als ik eten gevonden heb, maar de meeste insecten zijn pas vanaf april weer beschikbaar.

Problemen voor egels

Problemen, daar heb ik er meer dan genoeg van:
-Ik eet insecten, maar we weten inmiddels allemaal dat die in rap tempo aan het verdwijnen zijn.
-Ik scharrel graag rond in jouw achtertuin, maar die sluiten jullie bijna allemaal hermetisch af. Ik kan er niet meer in!
-Ik heb bladeren nodig om een nest te maken, maar die ruimen jullie allemaal op als jullie je tuin “winterklaar” maken.
-Jullie hebben inmiddels overal wegen aangelegd en rijden als gekken. Er worden jaarlijks vele egels doodgereden.
-Jullie vergiftigen het kleine beetje voer wat voor mij overblijft (denk aan slakkenkorrels bv.)
-Jullie vergiftigen je tuin waardoor insecten dat gif binnenkrijgen …. en wij als we ze eten dat ook weer binnenkrijgen…..(denk aan Roundup of zout en azijn voor schone tegels e.d.)
-Jullie hebben vijvertjes in je tuin waar ik niet uit kan komen als ik er per ongeluk inval. Jaarlijks verdrinken er onbedoeld erg veel egels op die manier.
-Ik kan niet springen of klimmen. Wel zwemmen, maar ook niet te lang.
-Als ik koemelk of zoiets. drink, ga ik aan de diarree en sterf een langzame dood terwijl veel van jullie dat met de allerbeste bedoelingen nog steeds voor me neerzetten.
-Als ik egelvoer eet, krijg ik niet genoeg calorieën binnen en haal ik het einde van mijn winterslaap niet. Dat voer is ongezond! Het is net zo ongezond voor mij als voor jullie elke dag alleen maar patat eten. Maar ook hier zie ik dat er weer misbruik gemaakt wordt van jullie goede bedoelingen.
-Er zijn zelfs heel slechte, rieten huisjes te koop waar ik gegarandeerd met mijn stekels klem kom te zitten met de dood tot gevolg.
-Als jullie een net over je struiken gooien om de vogels te weerhouden je oogst op te eten, raak ik met mijn stekels verstrikt in dat net….en zal ook sterven.
Kortom het is een wonder dat we niet allang uitgestorven zijn als je dit lijstje zo bekijkt.

Help je mee?

Toch zijn er genoeg dingen te verzinnen die jullie kunnen doen om ons te helpen:
-Maak verschillende doorgangen onder je schuttingen. vijftien cm doorsnee is voldoende ruimte voor mij om doorheen te gaan. Hoe meer doorgangen, hoe beter. Ook tussen jou en je buren hoor!
-Voer kattenvoer aan mij. (Geen vis!)Zet ‘s avonds een schaaltje water en een schaaltje voer voor mij klaar. Er zijn zelfs speciale voederstations te maken zodat alleen ik er nog maar van kan eten.
-Ruim je tuin NIET op. Laat bladeren liggen of veeg ze op een hoop, maar gooi ze a.u.b. niet weg.
-Stop onmiddellijk met het gebruik van gif in je tuin.
-Maak een loopplank o.i.d. in je vijver zodat ik er gemakkelijk uit kan lopen als ik er toch per ongeluk in val.
-De allerbelangrijkste in dat rijtje is misschien wel dat als je overdag een egel ziet, dat nooit goed nieuws is. Ga dan a.u.b. niet zelf rommelen, maar bel direct een egelopvang of dierenambulance. Zij zijn de enige die misschien nog iets voor me kunnen doen op dat moment.

Conclusie

Geen vrolijk verhaal he? Ik had je gewaarschuwd. Ik vind het ook niet leuk maar meer kan ik er niet van maken. Ik ben onderdeel van een systeem wat aan alle kanten gesaboteerd wordt. De meeste van jullie hebben het helemaal niet in de gaten. Sommigen van jullie proberen nog iets met de allerbeste bedoelingen, maar worden in de maling genomen, waardoor ik er uiteindelijk nog niks mee opschiet.
Misschien moet ik aandringen dat je iets minder tuiniert en iets meer natuurt. Mijn lot ligt in jouw handen. Jullie handen.

Ideale wereld

In mijn ideale wereld mogen tuinen niet afgesloten worden en wordt “je tuin winterklaar maken” ten strengste verboden. Bestaat er geen gif meer tegen insecten of ongewenste planten en mogen mensen op een hoge uitzondering na, alleen nog maar met daglicht autorijden.

Alsjeblieft, ik smeek je, heb mij lief en koester mij. Ik weet zeker dat je ons gaat missen als wij er niet meer zijn! Maar dan is het echt te laat hoor.

Was getekend, je pechvogel, de egel.

Bron: Tuindingen.nl
Foto: Noordernieuws.be

Facebook222
Twitter
Follow Me
Tweet