Laatste nieuws:
Corona-kiné

Corona-kiné

Corona, COVID-19, “een griepje”,…
Lange tijd bleef het een ver-van-ons-bedshow maar plots kwam het virus wel heel dichtbij. Toen enkele bewoners besmet bleken, viel de hemel toch een beetje op ons hoofd. Ineens kwamen we midden in die statistieken, waar we absoluut niet wilden inzitten, terecht. Ongeloof, verdriet, bezorgdheid, stress,… Ze maakten zich meester van ons allemaal. Maar even snel kwam er een golf van solidariteit, samenwerking en complexe organisatie op gang. En zo zag onze eerste C-dienst het levenslicht.

Voor mezelf, als kiné, was het even zoeken naar mijn rol (een collega uit een ander WZC benoemde het als corona-kiné) in deze vernieuwde organisatie. Turnuurtjes werden afgeschaft, er kon niet meer gewerkt worden met bepaalde materialen, wandelingen op de gang vielen weg,… Collega Martine en ik besloten om wat turnuurtjes op muziek te zetten. Via het interne netwerk staan ze ter beschikking van alle leefgroepen. Als onze bewoners niet naar het kinélokaal kunnen komen, dan brengen we de kiné zo tot bij hen.

Door het wegvallen van bepaalde activiteiten, blijft er meer tijd over voor onze bewoners die twee begeleiders nodig hebben om te stappen en voor bewoners die baat hebben bij mobilisatie op bed. Hoewel de ruimte beperkt is, probeer ik binnen de leefgroep veel te wandelen met de mensen. Niet alleen is gangrevalidatie een perfecte bondgenoot naar valpreventie toe, maar het is ook een ideale manier om individueel contact te maken met iemand. Elke bewoner, zonder uitzondering, geniet van het één-op-één contact. Zeker nu, is dit voor mij één van de belangrijkste aspecten van mijn job. Je kan familie niet vervangen, maar op deze manier probeer ik de mensen toch wat de extra aandacht te geven die ze verdienen. Je probeert altijd het beste van jezelf te geven, maar nu wil je dat nog net dat tikkeltje meer doen. De empathie die elke zorgverlener wel kent. Ze komt nog meer dan anders naar boven.

Zeker de eerste weken zoog de situatie me volledig leeg. In het weekend was ik compleet uitgeput. De angst om iemand ziek te maken, de angst om het virus mee naar huis te nemen, de extra aandacht die je iedereen wil geven, de voorzorgsmaatregelen die je moet nemen,… Tel daar nog de pre-teaching voor drie kinderen en het gemis van de eigen familie bovenop en je energiepeil zakt gestaag onder nul. Klinkt voor velen héél herkenbaar, veronderstel ik.

Maar het is zeker niet allemaal ellende wat COVID-19 met zich meebracht. Wat een enorme boost hebben we met z’n allen gekregen. Nog meer dan vroeger besef ik hoe graag ik onze bewoners zie en wat een fantastische collega’s we hier hebben. En dan bedoel ik ook echt ALLE collega’s. Iedereen draagt op zijn manier, en met verve, zijn steentje bij. Hoe schoon is dat!!! Laten we vooral dàt onthouden als alles weer voorbij is.

Tinne

Facebook140
Facebook
Twitter
Visit Us